Το Λεοντάρι – Ιστορία

Σε υψόμετρο 540 μέτρων και σε απόσταση περίπου 10 χιλιομέτρων από την Μεγαλόπολη βρίσκεται το γραφικό και ιστορικό Λεοντάρι, έδρα του Δήμου Φαλαισίας, στην ΒΑ απόληξη του Ταϋγέτου. Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα του οφείλεται στο σχήμα του Βυζαντινού Κάστρου, που μοιάζει από απόσταση με καθισμένο Λεοντάρι.

Η επικρατέστερη εκδοχή όμως θέλει να έχει πάρει το όνομα του από τον Λεοντάρη ή Λεοντάριου, ισχυρού οικονομικά και κοινωνικά άνδρα, ο οποίος εγκατάσταθηκε στην περιοχή στις αρχές του 12ου αιώνα.

Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι το σημερινό Λεοντάρι είναι το αρχαίο Λεύκτρο, που κατοικήθηκε από την αρχαϊκή εώς και την ελληνιστική εποχή. Το Λεοντάρι κατά την περιόδο της φραγκοκρατίας αναδείχτηκε σε σπουδαίο εμπορικό και διοικητικό κέντρο και μάλιστα αποτέλεσε στο πέρασμα του χρόνου την έδρα του δεσποτάτου του Μοριά μέχρι το 1391, όπου κατελήφθη από τους Τούρκους αλλά σύντομα επανήλθε στους Βυζαντινούς.

Επίσης, το Λεοντάρι διεδραμάτισε σπουδαίο ρόλο και στα χρόνια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων. Ο Γέρος του Μοριά στα απομνημονεύματα του πολλές φορές αναφέρεται στην πόλη και το Κάστρο της, που λειτούργησε ως ορμητήριο των αγωνιστών της Επανάστασης του 1821.